Πλαγάκος Κώστας - Κουφάλια
Οποιοσδήποτε τοπικός φορέας ή ιδιώτης επιθυμεί να προβάλλει κάποια δραστηριότητά του, ή κάποια εκδήλωση που διοργανώνει, στο blog: http://koufalia.capitalblogs.gr δεν έχει παρά να μας ενημερώσει σχετικά στο Τηλ.&Fax:2391053356 ή στο mail: plagakos@yahoo.gr
Λίγα λόγια για εμένα
Ελεύθερος Επαγγελματίας (Οικονομολόγος-Λογιστής) στην πόλη των Κουφαλίων. Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Κουφαλίων αρχικά (2007-2010) και Χαλκηδόνος στη συνέχεια (2011-2014). Ασχολούμενος ερασιτεχνικά με τη δημοσιογραφία - αρθρογραφία εξέδιδα από τον Σεπτέμβριο του 2011 έως τον Μάιο του 2013 την τοπική εφημερίδα "ΕΝΟΤΗΤΑ". Έτος γέννησης 1978.
Σύνδεσμοι
·Δείτε όλα τα φύλλα της τοπικής εφημερίδας "ΕΝΟΤΗΤΑ" εδώ
·Αιρετή Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση. Προϋπόθεση για την ανασυγκρότηση της χώρας ("ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" 26/10/2008)
·Σκέψεις για την πιστωτική πολιτική των τραπεζών και τις σχέσεις τους με το ελληνικό δημόσιο ("ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" 30/04/2011)
·Καταστροφική για την εθνική μας οικονομία ενδεχόμενη έξοδος από τη ζώνη του ευρώ ("ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" 15/05/2011)
·"Συμπαραστάτης του δημότη": Ευρύτερες συναινέσεις ή μονοκομματικές επιλογές;
·Προς αναζήτηση νέας ιδεολογίας
·Τα αίτια ύπαρξης και επιβίωσης των πολιτικών κομμάτων και το ενδεχόμενο εξαφάνισής τους
·Ηθικά και οικονομικά επιλήψιμη η απόφαση για συγκέντρωση αποδείξεων αξίας ίσης με το ήμισυ του εισοδήματος μας
·Η ανάγκη για μια νέα Σεισάχθεια
·Απόκτηση οικονομικής παιδείας για την αποφυγή νέας χρεοκοπίας
·Οικονομικός κύκλος ή αλλαγή κατηγορίας
·Ανάγκη,μέλλον και ηθική ("Karfitsa" 24/11/2012)
·Κατάργηση των κομματικών θέσεων στην τοπική αυτοδιοίκηση ("Karfitsa" 16/02/2013)
·Οι τράπεζες θα πρέπει, και αυτές, να πληρώσουν την αφροσύνη τους ("Karfitsa" 02/03/2013)
·Ψωμί εισαγωγής;
·Ανασφάλιστη εργασία και...υποκρισία


Κυκλοφόρησε το 19ο φύλλο της εφημερίδας "ΕΝΟΤΗΤΑ"
800 αναγνώστες
Τετάρτη, 1 Μαΐου 2013
18:36

Κυκλοφόρησε το 19ο φύλλο της εφημερίδας "ΕΝΟΤΗΤΑ", το οποίο μπορείτε να δείτε εδώ: issuu.com/enotita/docs/19th

Ακολουθεί η πρώτη σελίδα του φύλλου καθώς και το "Σημείωμα του Εκδότη".

Σημείωμα του Εκδότη

Ο λύκος κι αν εγέρασε και άσπρισε το μαλλί του, μηδέ τη γνώμη άλλαξε μηδέ την κεφαλή του

Τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης οι κυβερνήσεις διακηρύσσουν ότι καταπολεμούν τη διαφθορά, η οποία είναι υπεύθυνη σε μεγάλο βαθμό για την κατάντια της χώρας μας. Αναγγέλλουν ελέγχους σε όλα τα επίπεδα και πραγματικά η δικαιοσύνη τιμωρεί παραδειγματικά μερικούς πολιτικούς, πράγμα σχεδόν αδύνατο μέχρι πρότινος.

Από την άλλη πλευρά όμως παρατηρούμε ότι οι πολιτικοί λαμβάνουν αποφάσεις που καλύπτουν τις αθέμιτες συναλλαγές, προστατεύουν το κομματικό κράτος και εμμέσως υποθάλπουν τα φαινόμενα της διαφθοράς. Έτσι, δίνουν δικαιολογημένη λαβή για αρνητικά σχόλια στο θέμα της διαχείρισης του χρήματος και της εντιμότητας των δημόσιων λειτουργών.

Παράδειγμα πρώτο: Η πρόσφατη τροπολογία στην Βουλή, με την οποία εξασφάλισαν την ατιμωρησία όσα υψηλά ιστάμενα στελέχη τραπεζών έδιναν δάνεια στα πολιτικά κόμματα, αν και γνώριζαν ως οικονομολόγοι, ότι δεν υπήρχαν ελπίδες εξόφλησής τους. Είναι γνωστό ότι τα έσοδα των κομμάτων προέρχονται από την κρατική ενίσχυση και από τις συνδρομές και χορηγίες των μελών και φίλων τους. Αυτά τα χρήματα τα χρησιμοποιούν για τη λειτουργία τους αλλά επειδή δεν τους έφθαναν, ζητούσαν δάνεια από τις τράπεζες. Οι τράπεζες γνώριζαν ότι τα κόμματα δεν είναι παραγωγικές επιχειρήσεις, ώστε να κερδίσουν χρήματα και να εξοφλήσουν το δάνειο αλλά παρ' όλα αυτά δάνειζαν και μάλιστα πλουσιοπάροχα. Δανεικά και σε μεγάλο βαθμό αγύριστα. Τώρα οι τράπεζες καταρρέουν με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την Αγροτική Τράπεζα που πουλήθηκε, για να διασωθεί. Στο σημείο αυτό δεν ήρθαν δίνοντας μόνο απερίσκεπτα καταναλωτικά και άλλα δάνεια στους ιδιώτες. Ήρθαν, ιδίως η Αγροτική, δανείζοντας τα πολιτικά κόμματα και τις προβληματικές επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα, που καμία σοβαρή τράπεζα δεν θα δάνειζε. Όλοι υποπτεύονται ότι αυτός ο δανεισμός δεν έγινε με οικονομικά ούτε με γνήσια πολιτικά αλλά με κομματικά κριτήρια. Πριν από λίγες μέρες η Βουλή με την τροπολογία που ψηφίστηκε αθώωσε εκ των προτέρων αυτούς που ευθύνονται για τη χορήγηση δανείων κομματικού χαρακτήρα σε βάρος της περιουσίας των τραπεζών, τα συμφέροντα των οποίων υποτίθεται ότι προστάτευαν.

Δεύτερο παράδειγμα: Πριν από λίγες εβδομάδες στον ποινικό κώδικα, στο αδίκημα της δωροδοκίας, προστέθηκε η εξής φράση: «Δεν συνιστά δωροδοκία η απλή υλική παροχή προς έκφραση ευγνωμοσύνης». Δηλαδή, εμμέσως δίνεται η δυνατότητα σε όσους δημόσιους λειτουργούς δωροδοκούνται, να υποστηρίζουν ότι τα χρήματα που έλαβαν είναι μία υλική παροχή που τους έδωσε ο ενδιαφερόμενος πολίτης προς ένδειξη ευγνωμοσύνης, επειδή τον εξυπηρέτησαν. Έτσι, ενώ από τη μια πλευρά υποτίθεται ότι γίνονται αυστηροί έλεγχοι στη δημόσια διοίκηση και απειλούνται με απόλυση οι επίορκοι δημόσιοι υπάλληλοι, από την άλλη πλευρά η δωροδοκία βαπτίζεται επισήμως έκφραση ευγνωμοσύνης και ανοίγει ο δρόμος της αθώωσης για όσους δημόσιους υπαλλήλους ζητούν χρήματα από τους πολίτες, για να κάνουν τη δουλειά τους. Όποιος συλλαμβάνεται να παίρνει το λεγόμενο φακελάκι, θα προσπαθεί να το εμφανίσει ως έκφραση ευγνωμοσύνης, για να μην τιμωρηθεί. Αυτοί που σκέφτηκαν αυτό το νόμο και αυτοί που τον ψήφισαν δεν έγραψαν, τί ακριβώς εννοούν ως απλή υλική παροχή, ώστε τελικά να περιλαμβάνεται και το αθέμιτο χρηματικό αντάλλαγμα. Αν είχαν σοβαρό σκοπό να καταπολεμήσουν τη διαφθορά, δεν θα ψήφιζαν αυτή τη διάταξη.

Με τέτοιες νομοθετικές πρωτοβουλίες προκαλείται η απορία, εάν οι πολιτικοί επιθυμούν όντως την εξυγίανση του κρατικού μηχανισμού και της δημόσιας διοίκησης ή εάν απλώς προσποιούνται εξ αιτίας της αγανάκτησης των πολιτών, ότι έχουν ευγενείς σκοπούς. Δεν έχουν καταλάβει ότι η χώρα δεν θα ανασυγκροτηθεί μόνο με τη συλλογή φόρων αλλά με τη δημιουργία ηθικών βάσεων και αυστηρών κριτηρίων για όλους με πρώτη την πολιτική ηγεσία. Είναι περίεργο από τη μια πλευρά να συζητάνε οι αρμόδιοι για την κατάργηση του σκανδαλώδους νόμου περί ευθύνης υπουργών και της βουλευτικής ασυλίας και από την άλλη πλευρά να ψηφίζουν άλλους νόμους προς την κατεύθυνση της συγκάλυψης της παρανομίας. Αυτή η συμπεριφορά τους είναι ανακόλουθη και μάλλον δεν φανερώνει καλές προθέσεις. Δικαιώνουν την παροιμία «ο λύκος κι αν εγέρασε και άσπρισε το μαλλί του, μηδέ τη γνώμη άλλαξε μηδέ την κεφαλή του». Γι' αυτό φοβάμαι ότι, οι πολιτικοί, όταν χαλαρώσει η κατάσταση και βρούνε την ευκαιρία, θα ξανακάνουν τα ίδια και χειρότερα. Έτσι έμαθαν, έτσι κάνουν. Τίποτε άλλο δεν ξέρουν. Μόνη λύση είναι να αποσυρθούν όσοι από τους πολιτικούς του παρελθόντος επιβιώνουν ακόμη. Στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν, ο λαός να καταψηφίσει και να στείλει στο σπίτι του και το υπόλοιπο πολιτικό προσωπικό της προ κρίσεως εποχής.

 

Κώστας Πλαγάκος

Αξιολογήστε το άρθρο 
6 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Το παρόν blog δημιουργήθηκε το Μάρτιο του 2010 προκειμένου να αναρτώ σε αυτό τη δραστηριότητά μου ως δημοτικός σύμβουλος καθώς και σκέψεις μου αναφορικά με θέματα της επικαιρότητας αλλά και εργασίες μου αναφορικά με την ιστορία του τόπου μας. Σύντομα δόθηκε βήμα και στους φορείς του τόπου μας αλλά και σε ιδιώτες και εμπλουτίστηκε έτσι η θεματολογία του. Σε κάθε περίπτωση η ενημέρωσή του γίνεται σε ερασιτεχνική βάση (όποτε δηλαδή υπάρχει χρόνος) και δε στοχεύω στην συστηματική δημοσιογραφική κάλυψη όλης της ειδησεογραφίας του Δήμου μας ούτε και στο κυνήγι της επισκεψιμότητας...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις